جهان دانش

4. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 3074 (در اواخر باب سوم مقاله اول افتاده): باب 4. اقامت کردن برهان بر آنکه شکل آسمان و زمین ... شکل کره است، 5. بیان آنکه زمین در میان عالم است، 23. در داشتن مقدار هر ستاره‌ای سیارات و ثوابت در بزرگی و خردی، مقالت دوم در بیان هیأت زمین و آنچه از وی معمورست و آنچه نیست و حال طوالع و مطالع و آنچ بدان تعلق دارد در یاد کردن معنی تاریخ و مقادیر زمانها و این چهارده باب است: باب 1. بیان هیأت زمین ...، باب 13. بیان معنی فجر و شفق، 14. معنی تاریخ و سال و ماه و روز و ساعت. کتاب در مسأله غریبی ختم می‌شود. مؤلف در باب نهم مقاله اول می‌نویسد: «و درین سال که اتفاق تألیف این مختصر افتاد و آن سال پانصد و چهل و نهم است از هجرت مصطفی ... و پانصد و بیست و سه ام از تاریخ یزجرد بن شهریار»؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 7؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: کاغذ دولت آبادی، جلد: میشن ترنجی، 72گ، 18 سطر، اندازه: 12/8×17/3سم [ف: 2 - 198]