نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- محتملاً قرن 11
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 17 برگ • 15 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 11/1×17/5سم
- کاغذ و جلد:
- اصفهانی • تیماج مشکی
آغاز نسخه
« بسمله و به نستعین، الحمد لله رب العالمین و الصلوة و السلام علی محمد واله الطاهرين: اما بعد این منتخبی است در بیان معرفت جواهر »
انجام نسخه
« این بود خاصیت جواهر و معجزها و الله اعلم بالصواب
این کتاب بحث در خواص جواهر می‌کند و در دوازده باب مطالب آن می‌آید »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
این بود خاصیت جواهر معجزها الله اعلم بالصواب
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
این کتاب بحث در خواص جواهر می‌کند و در دوازده باب مطالب آن می‌آید. توضیح: در نسخه شماره 700/ف کتابخانه ملی در آخر کتاب آمده «تمام شد جواهر نامه جوهریان ...» و از کلمه جوهریان نام مؤلف آن جوهریان حدس زده شد ولی در نسخه حاضر عبارت آخر آمده «این بود خاصیت جواهرنامه و معجزه‌ها ...» و اصلاً نامی از «جوهریان» در آن برده نشده است در الذریعه از جواهرنامه محمد بن ابی البرکات جواهری نیشابوری یاد شده که به سال 592ق آن را به نام سلطان ابوالفتح مسعود بن صدر شهید تحریر کرده است که با مطالعه این جواهرنامه و مطابقت سبک نویسندگی آن با سبک نویسندگی قرن ششم به نظر می‌رسد که این کتاب موخر بر آن زمان باشد. آغاز این نسخه بعد از بسمله و حمد می‌گوید: «اما بعد این منتخبی است در بیان معرفت جواهر» این کلمه منتخب میرساند که رساله حاضر باید از رساله دیگر برگزیده شده باشد که شاید آن رساله همان جواهر نامه محمد بن ابی البرکات باشد در هر حال نه این نسخه و نه نسخه 700/ف متعلق به محمد بن ابی البرکات نیست
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 11 • صفحه 157 • ردیف 1
متن فنخا:
1. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2768/3
آغاز: بسمله و به نستعین، الحمد لله رب العالمین و الصلوة و السلام علی محمد واله الطاهرين: اما بعد این منتخبی است در بیان معرفت جواهر؛ انجام: این بود خاصیت جواهر و معجزها و الله اعلم بالصواب
این کتاب بحث در خواص جواهر می‌کند و در دوازده باب مطالب آن می‌آید. توضیح: در نسخه شماره 700/ف کتابخانه ملی در آخر کتاب آمده «تمام شد جواهر نامه جوهریان ...» و از کلمه جوهریان نام مؤلف آن جوهریان حدس زده شد ولی در نسخه حاضر عبارت آخر آمده «این بود خاصیت جواهرنامه و معجزه‌ها ...» و اصلاً نامی از «جوهریان» در آن برده نشده است در الذریعه از جواهرنامه محمد بن ابی البرکات جواهری نیشابوری یاد شده که به سال 592ق آن را به نام سلطان ابوالفتح مسعود بن صدر شهید تحریر کرده است که با مطالعه این جواهرنامه و مطابقت سبک نویسندگی آن با سبک نویسندگی قرن ششم به نظر می‌رسد که این کتاب موخر بر آن زمان باشد. آغاز این نسخه بعد از بسمله و حمد می‌گوید: «اما بعد این منتخبی است در بیان معرفت جواهر» این کلمه منتخب میرساند که رساله حاضر باید از رساله دیگر برگزیده شده باشد که شاید آن رساله همان جواهر نامه محمد بن ابی البرکات باشد در هر حال نه این نسخه و نه نسخه 700/ف متعلق به محمد بن ابی البرکات نیست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 11؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج مشکی، 17ص (102-118)، 15 سطر (7/5×16/5)، اندازه: 11/1×17/5سم [ف: 6 - 380]