جواهر مثنوی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13700 آغاز: بشنو از نی چون حکایت می‌کند ×× و زجدایی ها شکایت می‌کند / نی مقام نیستی باشد همی ×× در شکایت جان و جسم آدمی / صورت نی غیر چوبی بیش نیست ×× لیک در نی ای بسی دمها بسی است / نی به صورت است پابند جماد ×× نائی درنی این شد که دم در وی نهاد / آدمی نی زنده لیک از آن دم است ×× دم همی جو دم چه شد چون نی شکست / چون شوی خالی چو نی از خویشتن ×× پر شکر سازی جهان را زین دهن؛ انجام: این جهان مزرع، تو در آن بزرگر ×× هر چه می‌کاری بری از خیر و شر / قصه لقمان و خواجه بازگو ×× تا بفهمی معنی مطلب نکو جلد اول شرح و ازآغاز شرح تا اول حکایت لقمان و خواجه؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ جلد: تیماج سرخ، 68گ، سطور چلیپایی، اندازه: 13×21سم [ف: 37 - 225]