جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام

409. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2882 آغاز: کتاب الرهن، الرهن هو مصدر ميمى او اسم للشيء المرهون الذى يجمع على رهان كسهم و سهام. و ربما قيل و رهن لكن عن الاخفش انه قبيح؛ انجام: المسئلة السابعة: يجوز عقد النضال ين حزبين لايجوز بين اثنين ... على حسب ما يشترطونه و يتفقونه عليها بينهم. و الله العالم و الحمدلله رب العالمين ... جزء پنجم کتاب از ابتدای رهن تا آخر سبق و رمایه؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: احتمالا نیمه دوم قرن 13؛ مهر: «صدرالدین بن محمد صالح بن احمد الطباطبایی» (بیضی)، مصحح؛ کاغذ: فرنگی فستقی و شکری، جلد: تیماج تریاکی، 285گ، 30 سطر (10×20)، اندازه: 20×30سم [ف: 13 - 401]